الشيخ حسين المظاهري
18
حج، سلوك خداجويان (فارسى)
امام باقر ( ع ) نيز در اين زمينه مىفرمايند : « لَايقبَلالله عَزَّوَجَل حَجًّا وَ لَاعُمرَة مِن مَال حَرَام » « 1 » خداوند متعال حجّ و عمرهاى را كه از مال حرام انجام شود ، قبول نمىكند . محاسبهء نفس اين است كه انسان قبل از حج متوجّه اعمال خود شود . نماز و روزهاش را مورد برّرسى قرار دهد ، اگر خمس و زكاتى بر عهدهءاوست ، پرداخت كند ، چنانچه به كسى بدهكار است ، دِين خود را ادا كند و اگر به مسلمانى ستم كرده است ، رضايت او را جلب كند . خلاصه بكوشد تا همهء كارهاى خود را اصلاح و نقاط ضعف آن را جبران كند . بنابراين ، كسى كه به حج مىرود ، درست مانند كسى كه در لحظهء مرگ قرار دارد و خود را براى رفتن مهيا مىكند ، بايد به تمام اعمال خود رسيدگى كند . حجّى كه با آمادگى كامل همراه باشد ، ارزشمند است و ذخيرهاى براى آخرت مىشود . قدم سوّم ، خالص كردن نيت است . كسى كه عازم سفر حج مىشود بايد ناخالصىها را از نيت و قصد خود پاك كند . نخستين شرط صحيح بودن تمام عبادتها اين است كه براى رضاى خداوند باشد . هدف از مكّه رفتن تنها اطاعت از فرمان الهى و انجام دادن وظيفه است و براى به دست آوردن عنوان ، تجارت ، استراحت و
--> ( 1 ) . الأمالى الصّدوق ، ص 442